Kristina (44) hoorde in 2020 voor het eerst over de VoorleesExpress via de school van haar kinderen. Ze twijfelde. Haar Nederlands was nog niet zo goed, ze wist niet precies wat het inhield, en ze was een beetje onzeker over hoe dat zou gaan. Maar haar oudste had moeite met de woordenschat. Ze probeerde het.
Kristina komt uit Letland, woont al veertien jaar in de wijk Palenstein en volgt nu via Piëzo een mbo-opleiding opleiding Zorg en Welzijn, met onder andere stages in de kinderoppas van Piëzo. Haar man werkt veel. Familie heeft ze hier niet.
De vrijwilliger die toen bij hen binnenkwam, was Ingrid. Zij is 62, van oorsprong uit Twente, al jaren woonachtig in Zoetermeer en werkt nog steeds in het management van de zorg. Ze had een artikel over de VoorleesExpress in de krant gelezen, was naar een voorlichtingsavond geweest en had zich opgegeven. “Ik wilde naast mijn werk ook iets anders doen,” zegt ze.
Het klikte meteen, zeggen ze allebei. De kinderen, Margarita en Miron, inmiddels in groep zeven en groep vijf, hoefden er destijds niet aan te wennen. Van het begin af aan hadden ze er plezier in. Ingrid las voor, stelde vragen over de tekst, oefende klanken met een kwartetspel, gebruikte prentenboeken zonder woorden om samen dingen te benoemen. Ook de ouders betrekt ze erbij. “Niet alleen voorlezen en klaar,” zegt ze.
Alle moeite met begrijpend lezen is verleden tijd en kinderen hebben het heel erg naar hun zin op school. “Op school heb je een methode,” zegt Kristina. “Maar met Ingrid is het anders. Er is meer tijd en meer aandacht. En de kinderen durven haar vragen te stellen waar in de klas geen tijd voor is.”
Ver voorbij de officiële periode van 20 weken gaat Ingrid, uit eigen beweging, nog steeds met veel plezier elke maandagmiddag naar Kristina, Margarita en Miron. Ze zeggen dat er een echte band is ontstaan. Ze sturen elkaar foto’s van vakanties. Ingrid was bij de balletvoorstelling en de schaatsuitvoering van Margarita en ze ziet Miron’s vooruitgang bij hiphop. Kristina vertelt Ingrid over haar stage. “Je deelt steeds meer met elkaar, dat is een groot goed” zegt Ingrid.
Ingrid bewondert hoeveel Kristina aan haar kinderen meegeeft. Kristina koopt boeken in de boekwinkel, gaat met de kinderen naar musea, heeft ze laten kennismaken met ballet, schaatsen, harp en hiphop. “Hier zijn veel mogelijkheden,” zegt ze. “In Letland misschien minder.”
Nu helpt Kristina zelf anderen. In de kinderoppas bij Piëzo geeft ze heel bewust de dingen door die ze van de VoorleesExpress heeft meegekregen. Rustig samen met een boekje op schoot zitten. Voorlezen is aandacht geven. En die aandacht heeft ze ook voor anderen. Mensen bijstaan, bijvoorbeeld een Oekraïense vrouw bij de dokter, omdat ze zelf Lets en Russisch spreekt. “Als ik iemand kan helpen, doe ik dat,” zegt ze.
Ingrid doet ook andere vrijwilligersklussen: vuilprikken in de buurt, helpen bij de Avondvierdaagse. “Je hoeft niet veel te doen,” zegt ze. “Maar je moet wel openstaan voor andere mensen.”
“Ingrid is voor ons echt een belangrijke persoon,” zegt Kristina. “Hier heb ik geen familie. Maar zij is er altijd.”
De VoorleesExpress heeft altijd plek voor nieuwe vrijwilligers. Of je nu jong bent of wat ouder, veel of weinig ervaring hebt, iedereen is van harte welkom. Het gaat om ongeveer een uurtje per week, gedurende een periode van ongeveer twintig weken.
Interesse of meer informatie?
De VoorleesExpress wordt in Zoetermeer uitgevoerd door Stichting Piëzo. Aanmelden of meer informatie opvragen kan bij Leonie Bierhuizen via zoetermeer@voorleesexpress.nl
Tekst en interview: Barbara Aarens
Foto: Leon Koppenol
24 juni 2026