20 Jaar Piëzo – Wat een spetterende avond was dit!

Woensdag 23 september stroomden honderden mensen het Stadstheater in Zoetermeer in. Iedereen kwam samen om 20 jaar Stichting Piëzo te vieren.

Vanaf het eerste moment hing er een energie in het theater die je niet vaak meemaakt. Er klonk traditionale muziek, er was eten uit alle hoeken van de wereld en mensen waren prachtige gekleed in traditionale klederdracht. Geen woord nodig om te voelen waar deze avond over ging: verbinding.

Nadat iedereen de rijkdom van de wereld geproefd had tijdens de hapjesmarkt stroomde de zaal van het Stadstheather vol. De enthousiaste kinderen van Wijck Zoetermeer trapten de avond af met een spetterende dansvoorstelling, waarna burgemeester Michel Bezuijen aan het woord kwam en niet onder stoelen of banken stak hoe groot de bijdrage van Stichting Piëzo aan de stad is.

De facilitator van de avond, Karim Amghar, opende met een aangrijpende vraag die de hele zaal stil maakte. “Waartoe ben je in staat om je kind eten te geven?” Iemand riep al snel: “stelen”. Hij vroeg door: “ook bedelen?” “Nee, dat zou ik niet doen”, klonk het. Waarop hij antwoordde: “Dus je laat je kind sterven?”. Toen kwam het eerlijke antwoord: “Nee, ik zou inderdaad bedelen”. Karim, zelf opgegroeid in een Marokkaans gezin dat uit wanhoop naar Nederland kwam voor een beter bestaan, sloeg zo de brug naar zijn eigen ouders en naar de vele duizenden ouders die dezelfde keuze maakten. Simpel, confronterend en recht in het hart van waar kansengelijkheid écht over gaat.

De enthousiaste ouderen van Het Vonkje zorgden vervolgens voor een komische theatervoorstelling die de zaal deed schateren. Het warm gemaakte publiek kon daarna genieten van een diep gesprek van een panel dat bestond uit Nuray, ervaringsdeskundige bij Piëzo, wethouder Veronique Frinking, teamleider mboRijnland Leffert klok, Beleidsadviseur Jeugdgezondheidszorg (JGZ) Mirjam Nobel en directeur Piëzo Mirjam van Bijnen over kansengelijkheid en inclusie. Ze vertelden gezamenlijk hoe ze samen aan de slag gaan, niet als losse initiatieven, maar als één beweging.

Toen kwam het moment dat de hele zaal stil maakte: een video van Nuray, een Turkse vrouw die zo’n vier jaar geleden met haar gezin naar Nederland kwam. Ze vertelde hoe eenzaam ze was geweest, hoe ze niet wist waar ze moest zijn of bij wie ze terechtkon. Totdat ze op een dag bij Stichting Piëzo naar binnen stapte. “Ik wist meteen dat ik thuis was,” zei ze. Na afloop van het filmpje raakte Nuray ontroerd en vertelde ze dat ze inmiddels een opleiding heeft afgerond en nu een nieuwe volgt: een betaalde baan heeft met opleiding bij de Vierstroom in Zoetermeer. Haar man is inmiddels ook aan het werk. Een gezin dat vier jaar geleden alleen en verloren aankwam, staat nu middenin het leven, middenin de stad. Zo zijn niet alleen zij geholpen, maar nu helpen zij ook anderen om hen heen weer verder. Een prachtig voorbeeld van Stichting Piëzo in actie.

“Maar hoe was Stichting Piëzo dan ontstaan?”, vroeg Karim zich af. Oprichter en directeur-bestuurder Mirjam van Bijnen was ooit met haar man Mark en vriendin Lies Christen in Frankrijk, toen het idee ontstond. Mirjam zag al jarenlang hoe mensen in verschillende trajecten terechtkwamen die vervolgens gewoon na een tijdje stopten. Ze stelde zichzelf de vraag: hoe kan het dat het daar ophoudt? Dat mensen nergens meer heen kunnen en weer alleen verder moeten zoeken? Wat als we mensen van A tot Z zouden begeleiden, zodat ze uiteindelijk weer op eigen kracht verder kunnen?

Dat “wat als” is 20 jaar later een organisatie die duizenden mensen zoals Nuray heeft laten zien dat ze wél talent hebben, dat ze wél meetellen, en dat ze wél onderdeel zijn van deze samenleving. Zoals Mirjam zelf zei: “Het gaat om de mensen. Zij doen het. Iedereen bij Piëzo doet het samen. Ik sta dan wel aan het roer, maar zij doen het”.

Wethouder Anne-Lise Olsthoorn van Jeugd en Onderwijs kreeg aan het einde van de avond de vraag: Wat is kansrijk voor Zoetermeer? Haar antwoord was kort en krachtig: “Meer van Stichting Piëzo. Want het werkt.” Een mooiere erkenning kun je een organisatie niet geven.

De avond sloot af zoals hij begon, vol leven, met Bulgaarse dans.

Stichting Piëzo dankt iedereen die zich hard heeft gemaakt voor iedereen die naar Stichting Piëzo kwam. Iedereen die 20 jaar onvermoeibaar heeft geloofd in de talenten van mensen. Karim Amghar, voor de woorden die recht uit het hart kwamen. Nuray, voor de moed om haar verhaal met iedereen te delen. Alle partners van Piëzo, want alleen komen we niet verder. De gemeente Zoetermeer voor de sterke samenwerking al 20 jaar. En verder iedereen die deze avond meemaakte en liet zien wat er kan ontstaan als een stad écht samenwerkt aan kansengelijkheid en inclusie.

Op naar de volgende 20 jaar!

Fotograaf: Leon Koppenol